“Een blinde dromer en de stad van de doden; een land van glas en stemmen zonder context — het zijn de decorstukken en instrumenten waarmee de Zweedse elektroakoestische componist Åke Parmerud een viertal werken optrekt die zowel schatplichtig zijn aan Bernard Parmegiani als aan Olivier Messiaen.”
Een blinde dromer en de stad van de doden; een land van glas en stemmen zonder context — het zijn de decorstukken en instrumenten waarmee de Zweedse elektroakoestische componist Åke Parmerud een viertal werken optrekt die zowel schatplichtig zijn aan Bernard Parmegiani als aan Olivier Messiaen.
Parmerud werkt site specific in geluid. Dat wil zeggen: zijn composities onderzoeken de klank van een plek uitentreuren. Details komen daarbij niet zelden onvermoed voor het voetlicht; ook de toonzettingen van de randen van het werkveld, vaak nauwelijks hoorbaar, of pas in botsing met andere geluiden, worden bestudeerd. En met dat laatste onderscheidt Parmerud zich nadrukkelijk van vele collega’s: hij schetst niet, verkent niet, scheert niet langs. De Zweed pakt beet, zoomt in en luistert grondig.
Originally published by KindaMuzik.Read the full review on KindaMuzik